Klasyczne kompresory
Klasyczne kompresory

Z artykułu dowiesz się, jak najlepiej wykorzystać pięć najbardziej znanych i ponadczasowych kompresorów świata, aby poprawić jakość i dodać charakteru do swoich miksów.

Technologia
2014-07-25

Kompresja wokalu w stylu klasycznym

Wokal, z uwagi na bogactwo częstotliwości oraz dynamikę, jest w stanie przetestować kompresor w warunkach ekstremalnych, nie wspominając już o umiejętnym jego ustawieniu. Niektóre urządzenia od lat doskonale sprawdzają się w takich sytuacjach, więc warto bliżej przyjrzeć się temu, w jaki sposób pracują. W przypadku kompresji wokalu stosuje się trzy główne typy przetwarzania: subtelne ograniczanie, agresywne definiowanie poziomu oraz mocno słyszalną kompresję. Zajmijmy się każdym z tych przypadków.

Do subtelnego ograniczania będziesz potrzebować kompresora z czasami ataku i powrotu dopasowanymi do charakteru wokalu. Najlepsze w tym przypadku są kompresory optyczne, takie jak Teletronix LA-2A i LA-3A, Tube Tech CL1B oraz Joemeek SC2 - każdy z nich występuje też pod postacią wtyczki. Najlepszym przewodnikiem będzie w tym wypadku Twój słuch, choć można też korzystać ze wskazań mierników pamiętając o tym, że wskaźniki w urządzeniach sprzętowych nie zawsze działają precyzyjnie, zwłaszcza w przypadku kompresorów optycznych. Do agresywnego ustawiania poziomu najlepszy jest Urei 1176. Zacznij od klasycznych szybkich czasów ataku i powrotu (w obu przypadkach na 7) i takiego ustawienia poziomu, by uzyskać tłumienie 10 dB.

Dla uzyskania słyszalnej kompresji wszystkie wymienione wyżej urządzenia powinny być ustawione znacznie głębiej i, jeśli jest to możliwe, z wolniejszym czasem ataku i krótszym czasem powrotu. Dobrą opcją jest zastosowanie trybu „wszystkie przyciski włączone” w 1176, dającego wyrazistą kompresję. Alternatywnie można skorzystać z kompresora VCA, takiego jak urządzenia dbx z serii 160 lub kompresor kanałowy SSL.

Krok po kroku
4. Emulacja Teletronix LA-2A

1.

LA-2A jest wzorem prostoty. Ma tylko dwie gałki: Gain (poziom wyjściowy) oraz Peak Reduction (Threshold). Inne manipulatory to niski lub wysoki poziom Ratio (Compress lub Limit) oraz coś w rodzaju kontroli Side-Chain z preemfazą (jak w użytej przez nas emulacji Cakewalk CA-2A), czyli układ pozwalający zdefiniować reakcję kompresora na wysokie częstotliwości. Miernik może być włączony w tryb wskazania poziomu wyjściowego lub redukcji czułości.

2.

W tym wypadku zastosowaliśmy miękkie kolano charakterystyki LA-2A z uwagi na delikatną, transparentną kompresję wokalu, ustawiając tryb Compress i stopniowo zwiększając Peak Reduction. Po ustawieniu miernika w tryb Gain Reduction (GR) regulator Peak Reduction należy ustawić tak, aby miernik wskazywał kilka decybeli tłumienia. Regulatorem Gain wyrównaj spadek poziomu sygnału.

3.

Możesz użyć LA-2A także dla uzyskania efektu bardziej agresywnego wokalu, mocniej wysterowując jego tor sygnałowy. Zacznij od ustawienia Peak Reduction na minimum i zwiększenia poziomu sygnału wejściowego - w tym wypadku zastosowaliśmy do tego celu dodatkową wtyczkę. Następnie wybierz twardszy tryb Limit i zwiększ Peak Reduction tak, by uzyskać mocne ograniczanie. Na koniec skompensuj poziom wyjściowy gałką Gain.




Krok po kroku
5. Emulacja Fairchild 670

1.

Fairchild 670 ma sześć ustawień Time Constant, definiujących czasy ataku i powrotu. Ustawienia 1-4 mają stopniowo coraz wolniejszy, ustawiony na stałe parametr Release (0,3-5 s), a w ustawieniach 5 i 6 czas powrotu zależy od przetwarzanego materiału. Czas ataku w każdej z sześciu pozycji jest szybki i wynosi 0,2 lub 0,4 ms. 670 jest urządzeniem dwukanałowym, które może pracować w trybie L/R stereo, dual mono lub Mid-Side (Lat/Vert).

2.

Na tylnym panelu oryginalnego Fairchilda znajduje się trymer DC Threshold, wpływający na głębokość kompresji (Ratio). We wtyczkowych emulacjach regulacja ta przeniesiona jest na przedni panel - w przypadku wersji UAD ma ona oznaczenie DC Bias. Inne wtyczki, jak Overtone DSP FC70, z której korzystamy dalej, mają dodatkowe funkcje pod postacią regulacji poziomu wyjściowego oraz filtracji Side-Chain.

3.

670 może być na szereg sposobów użyty na ścieżkach perkusji lub bitach - tutaj zajmiemy się wygładzaniem perkusyjnych overheadów. Kompresor bardzo szybko reaguje na transjenty, a zatem postępuj ostrożnie z niższymi ustawieniami Threshold. Time Constant 1 i 2 ma do naszych zastosowań zbyt krótkie czasy powrotu. Aby uzyskać oczekiwane efekty należy użyć trybów 4 lub 5, nawet jeśli miernik wskazuje tłumienie 10 dB.

4.

Przy swoich najkrótszych czasach 670 pozwala uzyskać świetną kompresję ambientowych śladów perkusji, sprawiając że talerze crash efektownie pompują, a transjenty stopy i werbla stają się silnie uwypuklone. Wystarczy jedynie ustawić Time Constant na 1, odpowiednio obniżyć Threshold i - w razie potrzeby - zwiększyć poziom Input Gain. Uzyskamy efekt wyeksponowania brzmienia pomieszczenia i wyrównania poziomów wszystkich instrumentów perkusyjnych.

5.

670 oferuje też tryb Mid-Side, tutaj nazwany Lateral/Vertical, który pozwala na niezależną obróbkę elementów wspólnych i różnicowych w sygnale stereo. Kompresja sygnału bocznego (Side) świetnie sprawdza się w sytuacji, gdy chcemy dodać energii do miksów bębnów, grup stereo lub miksów całościowych, bez wpływu na charakter dynamiczny perkusji i basu.

6.

Tryb Lat/Vert rozłącza oba kanały, wysyłając sygnał Lateral (Mid - monofoniczny, wspólny) do górnego procesora, a sygnał Vertical (Side - boczny, różnicowy) do dolnego. Przy bardziej agresywnych ustawieniach (Time Constant 2, niski Threshold) dla kanału Vert, i nieco subtelniejszych (Time Constant 4, wyższy Threshold) dla kanału Lat można zwiększyć energię składowych monofonicznych, a jednocześnie skompresować składowe stereo, takie jak np. pogłos.







Star icon
Produkty miesiąca
Antelope Zen Go Synergy Core - interfejs audio
Apogee Symphony Desktop - interfejs audio
MIPRO MI 58 — cyfrowy system bezprzewodowy IEM
Close icon
Poczekaj, czy zapisałeś się na nasz newsletter?
Zapisując się na nasz newsletter możesz otrzymać GRATIS wybrane e-wydanie jednego z naszych magazynó